To ja nie łapię. Mejle ministrów i innych urzędników to wporzo, a dialogi to nie nada? A się boję, że takie, dajmy na to, ziewanie, chrapanie i sapanie może być tajemnicą państwową. :x

Sąd niestety wprowadził, miejmy nadzieję że na chwilę, nową tajemnicę do systemu prawa. Przyzwolenie sądu na to, by rząd nie był zobowiązany do ujawnienia autorów poszczególnych zmian w projekcie ustawy (projekcie już uzgodnionym) oznacza powrót do czasów sprzed uchwalenia ustawy.

Grzegorzu, coś mi się wydaje, że Temida naczytała się w młodości "Paragraf 22" J. Hellera. :x

Chyba WSA nie zwrócił wogóle uwagi na fakt i okoliczność, iż użyte sformułowanie czy też pojęcie "niejawne" w art.22 ust.1 ustawy o RM, nie jest tożsame z pojęciem "niejawne" w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie inf.niejawnych. Wynika to z faktu, iż druga wymieniona tu ustawa dopiero po upływie 3 lat od obowiązywania pierwszej wym. tu ustawy wskazała jak należy rozumieć czy też interpretować pojęcie "niejawne".Nie jest zatem za zasadne przyjęcie, by przedmiotowe pojęcie występujące wcześniej w ustawie(z 1996 r.), interpretować wg. przepisów nie tylko późniejszej ustawy (z 1999 r.) ale regulującej również inny przedmiot sprawy. Ponadto bezwzględne prawo obywatela do informacji zostało zapisane w Konstytucji w 1997, a więc 1 rok później od istnienia ustawy o RM. Taki zabieg interpretacyjny jest zatem kompletnie nieuprawniony i niezasadny, stąd m.in. uważam że wyrok WSA w sposób rażący narusza przepisy ustawy o dostępie do inf.publicznej oraz odpowiednie przepisy Konstytucji w tym zakresie.Ukrywanie natomiast przed obywatalami informacji publicznej w zakresie spraw, które poruszane są na posiedzeniach rządowych-o ile faktycznie nie zawierają informacji niejawnych, ale w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie inf.niej., jest zaprzeczeniem fundamentalnej zasady jawności i przejrzystośći działania władz publicznych. W sposób szczególny zatem władza publiczna właśnie podczas jakże ważnych dla wszystkich obywateli posiedzeń rządowych winna się ujawnić poprzez udostępnienie informacji pub. z tych posiedzeń. Tylko wówczas bowiem władza publiczna będzie transparentna i przejrzysta. W innym bowiem wypadku będzie zawsze rodzić się podejrzenie o nieczyste działania.

Chyba WSA nie zwrócił wogóle uwagi na fakt i okoliczność, iż użyte sformułowanie czy też pojęcie "niejawne" w art.22 ust.1 ustawy o RM, nie jest tożsame z pojęciem "niejawne" w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie inf.niejawnych. Wynika to z faktu, iż druga wymieniona tu ustawa dopiero po upływie 3 lat od obowiązywania pierwszej wym. tu ustawy wskazała jak należy rozumieć czy też interpretować pojęcie "niejawne".Nie jest zatem za zasadne przyjęcie, by przedmiotowe pojęcie występujące wcześniej w ustawie(z 1996 r.), interpretować wg. przepisów nie tylko późniejszej ustawy (z 1999 r.) ale regulującej również inny przedmiot sprawy. Ponadto bezwzględne prawo obywatela do informacji zostało zapisane w Konstytucji w 1997, a więc 1 rok później od istnienia ustawy o RM. Taki zabieg interpretacyjny jest zatem kompletnie nieuprawniony i niezasadny, stąd m.in. uważam że wyrok WSA w sposób rażący narusza przepisy ustawy o dostępie do inf.publicznej oraz odpowiednie przepisy Konstytucji w tym zakresie.Ukrywanie natomiast przed obywatalami informacji publicznej w zakresie spraw, które poruszane są na posiedzeniach rządowych-o ile faktycznie nie zawierają informacji niejawnych, ale w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie inf.niej., jest zaprzeczeniem fundamentalnej zasady jawności i przejrzystośći działania władz publicznych. W sposób szczególny zatem władza publiczna właśnie podczas jakże ważnych dla wszystkich obywateli posiedzeń rządowych winna się ujawnić poprzez udostępnienie informacji pub. z tych posiedzeń. Tylko wówczas bowiem władza publiczna będzie transparentna i przejrzysta. W innym bowiem wypadku będzie zawsze rodzić się podejrzenie o nieczyste działania.