Pozarządowe Centrum Dostępu do Informacji Publicznej

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 r. sprawy ze skargi S. Spółka z o.o. na decyzję Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie odmowy udzielenia informacji zobowiązuje do podjęcia czynności.

Przewodniczący: Sędzia NSA I. Dąbrowska.

Sędziowie NSA: M. Jaśkowska (spr.), A. Kołodziej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 r. sprawy ze skargi S. Spółka z o.o. na decyzję Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie odmowy udzielenia informacji zobowiązuje do podjęcia czynności.

Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco: W dniu 3 listopada 2003 r. S. Sp. z o.o. zwróciła się do Prezydenta RP z pytaniem o adres Biuletynu Informacji Publicznej Prezydenta RP oraz o sposób zapoznania się z rejestrem jego zmian. W uzasadnieniu wskazała, że dochodzą do niej informacje, że Prezydent nie zrealizował Biuletynu zgodnie ze swoimi obowiązkami. W dniu 21 listopada 2003 r. Spółka złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta podkreślając, że w odpowiedzi na jej wniosek ani nie została udostępniona informacja, ani nie wydano decyzji o jej odmowie. Podkreśliła przy tym, iż Prezydent nie wykonuje swoich obowiązków ustawowych w zakresie wykonania Biuletynu.

W odpowiedzi na skargę Kancelaria Prezydenta wniosła o jej odrzucenie. Wskazała, że żądania skarżącej nie obejmowały udostępnienia informacji publicznej i wglądu do dokumentów urzędowych dotyczących kompetencji Prezydenta. Zakres wniosku skierowanego do Prezydenta dotyczył wyłącznie zapytania o adres Biuletynu Informacji Publicznej Prezydenta oraz o sposób zapoznania się z jego rejestrem zmian. Biuletyn ten został zaś utworzony w dniu 31 grudnia 2003 r. i po tym terminie możliwe będzie jego udostępnienie.

Na rozprawie strona skarżąca stwierdziła, że dysponowała adresem strony tytułowej BIP oraz serwisu www.prezydent.rp, ale chodziło jej o adres strony podmiotowej BIP tworzonej przez Prezydenta RP oraz sposób zapoznania się z jego rejestrem zmian. Do dnia rozprawy nie otrzymała żadnej odpowiedzi na złożony przez siebie wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, że:

Po pierwsze, należy podkreślić, że zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego w świetle art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w sprawie właściwy był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Rozpatrując przedmiotową skargę sąd uznał ją za zasadną. Zgodnie bowiem z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Tryb udzielania tych informacji określa ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). Na podstawie art. 2 ust. 1 tej ustawy prawo do informacji przysługuje każdemu. Oznacza to więc poszerzenie kręgu podmiotów uprawnionych w stosunku do art. 61 Konstytucji. Stąd pojęcie "każdego" oznacza zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, np. organizacje społeczne. Za takim poglądem przemawia zarówno użyte w art. 2 ust. 1 tej ustawy słowo "każdemu" jak i tendencje występujące w prawie międzynarodowym wynikające przykładowo z rekomendacji Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 25 listopada 1981 r. R81/19 (tekst zawarty w: T. Jasudowicz, Administracja wobec praw człowieka, Toruń 1996 r., s. 99 i n.), czy w prawie unijnym, wynikające z art. 255 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską wprowadzonego Traktatem Amsterdamskim z 2 października 1997 r. (tekst: Dokumenty Europejskie w opracowaniu A. Przyborowskiej-Klimczak i E. Skrzydło-Tefelskiej, t. III, Lublin 1999 r., s. 295-296).

Jednocześnie Prezydent RP należy niewątpliwie do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji na podstawie art. 61 ust. 1 Konstytucji, jak i art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stanowi bowiem szeroko rozumiany organ władzy publicznej i był w posiadaniu stosownych informacji.

Należy też podkreślić, że pytanie o adres Biuletynu Informacji Publicznej i sposób zapoznania się z rejestrem jego zmian niewątpliwie mieścił się w pojęciu informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy, jak każdej informacji o sprawach publicznych. Był zresztą niewątpliwie związany z przedmiotem działalności i kompetencjami organów administracji publicznej, a takie informacje na podstawie art. 6 ust. 2c ustawy w szczególności podlegają udostępnieniu.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później niż w terminie 14 dni. W wyjątkowych sytuacjach przewidzianych w przepisach termin ten może być przedłużony, o czym zgodnie z art. 13 ust. 2 należy strony poinformować. W sytuacji, gdy organ odmawia udzielenia informacji bądź umarza postępowanie, winien wydać decyzję administracyjną na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy. Jedynie informacja, która już została udostępniona w Biuletynie, nie musi być udostępniana na wniosek. Jednakże na podstawie art. 6 ust. 3 pkt f ustawy istnieje obowiązek informowania o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach dostępu do nich, a więc także o adresach internetowych różnego typu rejestrów.

Tymczasem w przedmiotowej sprawie organ otrzymał wniosek skarżącej w dniu 3 listopada 2003 r. i do chwili obecnej nie udzielił jej żadnej odpowiedzi. Dotyczy to także odpowiedzi na skargę, w której nadal nie podano adresu, o który wnosiła skarżąca, ani sposobu zapoznania się z rejestrem zmian. Wskazano jedynie termin zapoznania.

Dlatego sąd dopatrzył się w działaniu Prezydenta naruszenia prawa i zobowiązał go do usunięcia tego naruszenia z uwzględnieniem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym terminu wynikającego z art. 13. Stąd Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 149, 132 i 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 61 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1, 2 ust. 1, 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 6 ust. 2c i art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.