Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym:

 Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian,

Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.),

Sędzia WSA Beata Ziomek,

Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska,

po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2008r. sprawy ze skargi M. A. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej:

1. zobowiązuje Wójta Gminy do rozstrzygnięcia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie przesłania kserokopii zawartych umów z wykonawcami, ewentualnych aneksów do tych umów, a także protokołów odbioru zrealizowanych zadań pod nazwą "Dekompozycja drogi krzyżowej [...]- [...]" i "Remont i modernizacja Gminnego Ośrodka Kultury w R." w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi wraz z odpisem prawomocnego wyroku;
2. oddala skargę w pozostałej części;
3. zasądza od Gminy na rzecz M. A. 100 (sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Uzasadnienie

W dniu 21 lutego 2008 r. M. A., powołując się na przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy, polegającą na odmowie udzielenia mu informacji publicznej dotyczącej:

-wydania kserokopii dokumentacji zadania inwestycyjnego realizowanego ze środków Unii Europejskiej "[...]" (ogłoszenia o przetargu, Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ), umowy i ewentualnych aneksów do umowy z wykonawcą, protokołu odbioru robót),

-wydania kserokopii dokumentacji zadania "Remont i modernizacja Gminnego Ośrodka Kultury w R." (ogłoszenia o przetargu, Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ), umowy i ewentualnych aneksów do umowy z wykonawcą, protokołu odbioru robót),

-podania, jaka kwota została zabezpieczona w budżecie gminy na w/w zadania według stanu na dzień podpisania umów z wykonawcami powyższych zadań.

Skarżący zwrócił się o nakazanie organowi udzielenia mu powyższych informacji publicznych.

W uzasadnieniu skargi M. A. podał, że w dniu 21 grudnia 2007 r. złożył w Urzędzie Gminy wniosek o udostępnienie w/w informacji publicznych, natomiast w dniu 21 stycznia 2008 r. otrzymał pismo z Urzędu Gminy datowane na dzień 15 stycznia 2008 r., informujące że SIWZ, ogłoszenie o przetargu oraz projekty umów były zamieszczone na stronie internetowej gminy w Biuletynie Informacji Publicznej i dysponent informacji publicznej nie jest zobowiązany do jej udostępnienia, a także, że umowa z wykonawcą może być udostępniona w Urzędzie Gminy, bądź wydana jej kserokopia po dokonaniu opłaty w wysokości 0,15 zł za jedną kartkę.

Skarżący wyjaśnił, że w dniu 23 stycznia 2008 r. złożył w Urzędzie Gminy pismo, w którym zwrócił uwagę, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej zawierał zapis o udostępnienie umów z wykonawcami, a nie projektów umów, jak to odczytuje Urząd Gminy, a także że uiścił opłatę w wysokości 10 zł za 66 kartek kserokopii.

Autor skargi wskazując, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, podważył stanowisko Urzędu Gminy i podkreślił, że przyczyna i podstawa odmowy uwzględnienia żądania zawsze musi być jednoznaczna i wynikać z wykładni przepisów prawa a nie interpretacji danego organu lub pracownika urzędu.

M. A. podał, że celem ustawy z dnia 6 września 2001 r., o dostępie do informacji publicznej jest zagwarantowanie wnioskodawcy dostępu do informacji w określonym przez ustawę zakresie, a udostępnienie następuje w formie czynności materialno- technicznej, przy czym zasadą jest udostępnienie informacji a wyjątkiem jest odmowa.

Skarżący podkreślił, że zgodnie z art. 16 cytowanej ustawy odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnieniu informacji publicznej następuje w formie decyzji administracyjnej, do której stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie nie została wydana decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej, a tym samym organ gminy zamknął stronie prawo do złożenia odwołania do organu wyższego stopnia, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W przekonaniu autora skargi w niniejszej sprawie zachodzi ewidentna bezczynność Wójta Gminy, gdyż odmowa udostępnienia informacji nastąpiła z przyczyn "formalnie prozaicznych nie mających potwierdzenia w rzeczywistości", a ponadto organ Gminy nie przestrzegał przy rozpatrywaniu wniosku terminów, określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

M. A. wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem podmiot występujący o udzielenie informacji publicznej posiada legitymację prawną do złożenia skargi na bezczynność organu bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie wskazując, że w piśmie z dnia 15 stycznia 2008 r. poinformowano skarżącego, że w świetle orzecznictwa (wyroków WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2005 r., sygn. akt II SAB /Wa 154/2005, WSA w Gdańsku z dnia 1 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 436/2005 r.) dysponent informacji zobowiązany jest do udostępnienia informacji tylko wtedy, gdy informacja ta nie była wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obrocie prawnym.

Odnośnie zaś umowy z wykonawcą nie odmówiono jej udostępnienia, a jedynie przesłania jej pocztą z uwagi na brak środków w budżecie na ten cel.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga jest częściowo zasadna.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 zm.) skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a.) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). W takich sprawach skargę na bezczynność można wnieść skutecznie, jeżeli organ administracji nie załatwia sprawy w terminie określonym bądź to w przepisach art. 35 - 36 k.p.a., bądź w terminie wynikającym z innej ustawy regulującej sposób postępowania organów administracji. Aby można było mówić o bezczynności organu należy jednak przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później iż obowiązku tego, w nakazanym prawem terminie, nie wypełnia.

Na wstępie należało rozstrzygnąć, czy niniejsza skarga, wniesiona do Sadu bez poprzedzenia jej żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej - jest dopuszczalna.

W tym zakresie Sąd podzielił zaprezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że w przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, stronie nie przysługuje na drodze administracyjnej żaden środek zaskarżenia.

K.p.a. nie ma bowiem zastosowania do udostępnienia informacji publicznej, gdyż ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera odesłanie do stosowania tego kodeksu jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia informacji, nie zaś do czynności materialnotechnicznej polegającej na jej udzieleniu.

Wykładnia językowa art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) upoważnia do stwierdzenia, że przepis ten odnosi się do skarg na akty i czynności, a nie bezczynność w zakresie wydawania aktów. W przypadku, gdy ustawodawca uzależnia zaskarżenie bezczynności od wniesienia środka zaskarżenia, czyni to w sposób wyraźny, np. art. 37 k.p.a., art. 101a ust. 1 w związku z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 czerwca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) - por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 marca 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa 1/06. Odnośnie bezczynności dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przepisu takiego brak. Dlatego należy stwierdzić, że skarga w niniejszej sprawie jest dopuszczalna co pozwala na jej merytoryczne rozpoznanie.

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 01.112.1198 ze zm.), stanowiąc generalną zasadę udostępnienia informacji publicznej, przewiduje jednocześnie różne sposoby udostępniania, wymienione w art. 7 ust. 1 tej ustawy.

Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 cyt. ustawy). Z takim właśnie wnioskiem wystąpił skarżący domagając się udzielenia mu informacji publicznej polegającej na:

- wydaniu kserokopii dokumentacji zadania inwestycyjnego realizowanego ze środków Unii Europejskiej "[...]" (ogłoszenia o przetargu, Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ), umowy i ewentualnych aneksu do umowy z wykonawcą, protokołu odbioru robót),

-wydaniu kserokopii dokumentacji zadania "Remont i modernizacja Gminnego Ośrodka Kultury" (ogłoszenia o przetargu, Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ), umowy i ewentualnych aneksu do umowy z wykonawcą, protokołu odbioru robót),

-podania, jaka kwota została zabezpieczona w budżecie gminy na w/w zadania według stanu na dzień podpisania umów z wykonawcami powyższych zadań.

Dla rozstrzygnięcia sprawy konieczne było udzielenie odpowiedzi na pytanie, co należy rozumieć pod pojęciem "informacji o sprawach publicznych", czy Wójt Gminy rozpatrzył wniosek strony w przewidzianej prawem formie, czy był zobowiązany do udzielania żądanej przez skarżącego informacji, a jeśli tak to czy z tego obowiązku się wywiązał i czy ewentualnie zrobił to w ustawowym terminie.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej który stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, ustawodawca wymienia przykładowo te sfery działalności, w których informacja podlega udostępnieniu jako informacja publiczna. Są to między innymi informacje o:

- podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:

a) statusie prawnym lub formie prawnej,

b) organizacji,

c) przedmiocie działalności i kompetencjach,

d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach,

e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5,

 f) majątku, którym dysponują,

- zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:

a) trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych,

b) trybie działania osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej,

c) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw,

d) stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania,

e) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych,

- danych publicznych, w tym:

a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności:

 treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć,

dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających,

b) stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego,

c) treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej,

 - majątku publicznym, w tym o majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, długu publicznym, pomocy publicznej i ciężarach publicznych.


Jak wynika z powyższego, informacją publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie przewidzianym ustawą, jest każda informacja dotycząca szeroko rozumianej działalności organów, o jakich mowa w art. 4 ust. 1, czyli również jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie bowiem z tym przepisem obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty, wykonujące zadania publiczne, a w szczególności organy władzy publicznej. Nie ulega zatem żadnej wątpliwości, że Wójt Gminy jest co do zasady podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.

Wyjaśnienia wymagało również, czy w niniejszej sprawie organ wywiązał się z obowiązku rozpatrzenia wniosku o udostępnienie żądanej informacji publicznej.

Odnośnie jednej z tych informacji, tj. protokołów odbioru robót dotyczących obu będących przedmiotem zainteresowania strony zadań inwestycyjnych, nie może być żadnych wątpliwości, że takiej informacji organ nie udostępnił, ani też nie odmówił w przewidzianej w przepisach formie jej udostępnienia. Organ nie wydał bowiem decyzji o jakich mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani też w żadnym z pism znajdujących się w aktach sprawy, w tym w szczególności w pismach z dnia 15 i 28 stycznia 2008 r. adresowanych do skarżącego, nie udostępnił tej informacji, ani nawet nie wspomniał o przyczynach jej nieudostępnienia. Również w odpowiedzi na skargę organ pomija tę kwestię milczeniem. Dlatego Sąd uznał istnienie bezczynności w tej części.

Wbrew twierdzeniom organu pozostaje on również w bezczynności co do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej umów i ewentualnych aneksów do tych umów, zawartych z wykonawcami obu przedmiotowych zadań inwestycyjnych.

Swój pogląd co do wywiązania się z wskazanego obowiązku organ opierał na dwóch argumentach. Po pierwsze uważał, że informacje co do projektów umów z wykonawcami były zamieszczone na stronie internetowej Gminy w Biuletynie Informacji Publicznej, co w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych zwalnia go od udostępnienia tych umów na wniosek. Po drugie natomiast organ stwierdził, że nie odmówił udostępnienia informacji na temat umowy z wykonawcą, a jedynie odmówił przesłania jej pocztą z uwagi na brak środków w budżecie na ten cel.

Oba te poglądy należy uznać za wadliwe.

Po pierwsze nie można utożsamiać projektów umów z wykonawcą stanowiących załącznik do dokumentacji przetargowych, z zawartymi już umowami, na co słusznie zwrócił uwagę skarżący zarówno w swoim piśmie do Urzędu Gminy z dnia 22 stycznia 2008 r. (k. 10) jak i w skardze. Oba te dokumenty różnią się bowiem z pewnością co najmniej w kilku istotnych punktach. W projekcie umowy nie może bowiem być określona data zawarcia umowy, osoba wykonawcy, ani kwota, za jaką zadanie zostanie wykonane, skoro na etapie projektowania umowy nie dochodzi jeszcze do skonkretyzowania tych warunków umowy. W projekcie umowy nie mogą też być zamieszczone podpisy stron, co jest oczywiste. Możliwe jest również, że zawarta umowa różni się od projektu w innych istotnych punktach, np. co do zakresu przedmiotowego zadania i terminu jego wykonania, co może wyniknąć ze złożenia i wyboru przez zleceniodawcę korzystniejszej oferty, niż by to wynikało ze Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia. W tej sytuacji umieszczenie projektów umów z wykonawcą, czy nawet ogłoszenia o wyborze najkorzystniejszej oferty z podaniem nazwy zadania, firmy i kwoty za jaką wykonawca wykona zadanie w Biuletynie Informacji Publicznej, nie zwalnia organu od obowiązku udostępnienia żądanych umów na wniosek.

Należy również zauważyć, że sam wójt Gminy prawdopodobnie miał świadomość istnienia obowiązku udostępnienia skarżącemu zawartych z wykonawcą umów, mimo udostępnienia ich projektów w BIP, skoro w piśmie z dnia 15 stycznia 2008 r. zaoferował skarżącemu możliwość wglądu do umowy z wykonawcą lub wydania jej kserokopii po dokonaniu w kasie Urzędu Gminy opłaty w wysokości 0,15 zł za jedną kartkę. W tym zakresie należy jednak zauważyć, że uzależnienie udzielenia informacji publicznej od uiszczenia opłaty odpowiadającej kosztom jej udzielenia oraz ograniczenie sposobu udzielenia informacji wyłącznie do wglądu do dokumentów bądź pobrania tej informacji osobiście w Urzędzie Gminy, nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa.

Zgodnie z art. 14 ust. 1. ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Według art. 15 ust. 1 tej ustawy, jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. Podmiot, o którym mowa w art. 15 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek.

Z przytoczonych przepisów wynika po pierwsze, że organ nie może odmówić udostępnienia informacji publicznej w sposób wskazany we wniosku, jeżeli dysponuje środkami technicznymi umożliwiającymi udostępnienie informacji w żądanej formie i w żądany sposób. Po drugie natomiast organ nie może uzależnić udostępnienia informacji publicznej od uiszczenia opłaty, skoro powstanie obowiązku uiszczenia opłaty w wysokości odpowiadającej kosztom związanym ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia informacji i wezwanie strony do uiszczenia tej opłaty, powoduje jedynie przesunięcie terminu udostępnienia tej informacji w zakresie określonym w przytoczonym przepisie art. 15 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. Sergiusz Szuster (w:) Komentarz do art. 15 ustawy o dostępie do informacji publicznej, t. 4. LEX/el 2003 ).

Nie może być w sprawie wątpliwości, że Urząd Gminy dysponuje środkami technicznymi umożliwiającymi udostępnienie informacji w żądanej przez skarżącego formie i w żądany przez niego sposób, tj. poprzez sporządzenie kserokopii zawartych umów z wykonawcami i przesłanie ich pocztą. Wynika to bowiem jednoznacznie z pisma organu z dnia 15 stycznia 2008 r., co do istnienia w tym urzędzie możliwości sporządzenia kserokopii dokumentów tekstowych oraz z faktu wysyłania przez ten urząd korespondencji pocztą, m. in. do skarżącego. Odnośnie natomiast kosztów związanych ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia informacji, to ich określenie i powiadomienie wnioskodawcy o wynikłej z tych kosztów opłacie spowodowało jedynie, że termin do udostępnienia przedmiotowej informacji upłynął bezskutecznie w dniu 4 lutego 2008 r., tj. 14 dni od dnia 21 stycznia 2008 r., kiedy to organ powiadomił stronę o wysokości opłaty. Podnoszona przez organ okoliczność braku w budżecie Gminy środków na przesyłanie pocztą informacji publicznych na wniosek stron, nie ma dla rozstrzygnięcia sprawy żadnego znaczenia, skoro również i te koszty, stosownie do treści przytoczonego przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, mogą być pobrane od wnioskodawcy.

Obowiązujące przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej w art. 16 ust. 1 przewidują, że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, następują w drodze decyzji. Ponieważ w niniejszej sprawie Wójt Gminy ani nie odmówił udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej zawartych umów z wykonawcami i ewentualnych aneksów do tych umów, a także protokołów odbioru zrealizowanych zadań pod nazwą "[...]" i "Remont i modernizacja Gminnego Ośrodka Kultury", ani też nie umorzył postępowania o udostępnienie informacji publicznej we wskazanej części, w obowiązującej formie decyzji administracyjnej, ani też tej informacji nie udzielił, Sąd uznał, że organ ten pozostaje w bezczynności co do obciążającego go obowiązku rozpatrzenia wniosku strony o udostępnienie wskazanej informacji publicznej poprzez sporządzenie kserokopii w/w dokumentów i przesłanie ich pocztą na adres skarżącego. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 149 u.p.p.s.a. zobowiązał Wójta Gminy do rozstrzygnięcia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie przesłania kserokopii zawartych umów z wykonawcami, ewentualnych aneksów do tych umów, a także protokołów odbioru zrealizowanych zadań pod nazwą "[...]" i "Remont i modernizacja Gminnego Ośrodka Kultury", w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi wraz z odpisem prawomocnego wyroku. O sposobie rozstrzygnięcia tego wniosku zdecyduje Wójt Gminy otwierając w ten sposób stronie możliwość stosownego zaskarżenia wydanego aktu lub podjętej czynności.

W pozostałym zakresie wniosek nie był zasadny.

Jak wynika bowiem z treści art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 7 ust. 1 ustawy) wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego w trybie art. 10 ust. 1 tej ustawy (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawie o sygn. II SA/Gd 436/05, ONSAiWSA 2006/6/161).

Mając zatem na uwadze, że ogłoszenie o przetargu oraz Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ) zadań pod nazwą "[...]" i "Remont i modernizacja Gminnego Ośrodka Kultury" zostały udostępnione w Biuletynie Informacji Publicznej, natomiast Wójt Gminy udzielił M.A. informacji publicznej dotyczącej wysokości kwoty, jaka została zabezpieczona w budżecie gminy na w/w zadania, skargę w tym zakresie należało oddalić.

Na podstawie art. 200 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego 100 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzoną kwotę złożył się cały uiszczony przez stronę wpis od skargi, a to stosownie do treści art. 205 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem, do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Nie było więc podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącego wszystkich kosztów wykazanych przez niego w zestawieniu kosztów z dnia 12 kwietnia 2008 r. Należy dodać, że mimo częściowego tylko uwzględnienia skargi, Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania w sprawie art. 206 p.p.s.a. i zasądzenia na rzecz skarżącego tylko części kosztów. Nie można bowiem było przyjąć, aby zachodził w sprawie uzasadniony przypadek, o jakim mowa w art. 206 p.p.s.a., a w szczególności aby skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. W sprawie niniejszej bowiem, ze względu na jej charakter, nie była ustalana wartość przedmiotu sporu w celu pobrania wpisu. Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221/ 03 poz. 2193 ze zm.) od skarg na bezczynność organów administracji publicznej pobiera się wpis stały.