Pozarządowe Centrum Dostępu do Informacji Publicznej

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.)
Sędziowie
Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik
Asesor WSA Edyta Żarkiewicz
Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek,

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2008 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Rektora Ś. Uniwersytetu Medycznego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], wydaną w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Rektor Uniwersytetu Medycznego w K. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] o odmowie udostępnienia M.W. akt postępowania [...] A.J. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 17 w zw. z art. 16 oraz art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), art. 4 ustawy z dnia 24 stycznia 1984 r. prawo prasowe (Dz. U. z 1984 r. Nr 5 poz. 24 ze zm.) a także przy uwzględnieniu § 17 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania [...] (Dz. U. Nr 58, poz. 391) oraz art. 150 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) w zw. z art. 156 § 1 k.p.k.

W uzasadnieniu podano, że zgodnie z wcześniej udzieloną wnioskodawcy informacją, udostępnienie akt postępowania [...] nie jest możliwe z uwagi na zapisy art. 27 ust. 1 i art. 30 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych oraz art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Ponadto nie podzielono twierdzeń wnioskodawcy, że postępowanie [...] jest jawne. W tym zakresie powołano się na treść § 17 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania [...], z brzmienia którego wynika, że rozprawa [...] jest jawna tylko dla enumeratywnie wymienionych w tym przepisie podmiotów. Nadto w kwestii udostępnienia orzeczenia wydanego przez Komisję [...] wyjaśniono, że wnioskodawca pismem z dnia [...] został poinformowany o jego treści której forma i zakres znajduje uzasadnienie w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej a także § 39 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 1991 r. w sprawie postępowania [...] (Dz. U. Nr 99 poz. 440) zaś obecnie w § 28 cyt. wyżej rozporządzenia z 14 marca 2007 r. Wskazano, iż jawność tegoż orzeczenia oceniona została w oparciu o art. 150 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym zgodnie z art 156 § 1 k.p.k.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze M.W., domagał się uchylenia tej decyzji oraz nakazania Rektorowi udostępnienia całości akt [...] A.J., w tym orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem, z możliwością skopiowania żądanych dokumentów i zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi zakwestionował zasadność wywodów Rektora, wskazując na jawność żądanych danych. Podniósł, że w myśl orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego odmowa udostępnienia prasie akt urzędowych, podobnie jak odmowa udzielenia informacji może nastąpić jedynie ze względu na ochronę tajemnicy państwowej, urzędowej lub innej tajemnicy chronionej ustawą. Zaznaczył, że opisanie sprawy [...], jakich dopuścił się A.J. jest w interesie środowiska [...] i w interesie publicznym. Ponadto wskazał, że uzasadnienia orzeczenia Komisji [...] nie zostało podane do publicznej wiadomości i Rektor odmówił mu udostępnienie jego kopii. Zdaniem skarżącego odmowa udostępnienia akt [...] nie ma podstaw prawnych i stanowi próbę ograniczenia wolności prasy i jej prawa do społecznej kontroli decyzji.

Odpowiadając na skargę, Rektor postulował jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skarżącego, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został zaś doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Jednym z przepisów ustaw szczególnych, który poddaje określone akty kontroli sądownictwa administracyjnego jest art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). Przepis ten stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)

W rozpoznawanej sprawie Rektor Uniwersytetu Medycznego w K. wydał decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej w postaci udostępnienia akt postępowania [...] A.J. w oparciu o przepisy art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Trzeba w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 3a ustawy z dnia 24 stycznia 1984 r. prawo prasowe (Dz. U. z 1984 r. Nr 5 poz. 24 ze zm), na którą powoływał się również skarżący, w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

W myśl art. 5 ust. 1 tej ustawy prawo do uzyskania informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, a według art. 5 ust. 2 ograniczenie to następuje również ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W takiej sytuacji podmiot obowiązany do udzielenia informacji wydaje decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, do której stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 16 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy).

Ostateczna odmowa udostępnienia informacji publicznej, w zależności od jej przyczyny, uruchamia bądź drogę kontroli legalności decyzji przez sąd administracyjny, bądź też drogę sądową przed sądem powszechnym.

Jak bowiem głosi art. 22 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podmiotowi, któremu odmówiono informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa i statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Zatem właściwym do orzekania w tych sprawach jest sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę podmiotu, który odmówił udostępnienia informacji publicznej (art. 22 ust. 3). Powyższe oznacza, że odmowa z przyczyn w przepisie tym wymienionych określa dopuszczalność zaskarżenia ostatecznej decyzji przed sądem administracyjnym. W pozostałych przypadkach postępowanie może toczyć się przed sądem powszechnym. Rozwiązanie to znajduje uzasadnienie w zakresie tajemnic chronionych, których ujawnienie może nastąpić wyłącznie na skutek orzeczenia sądowego, po przeprowadzeniu kontradyktoryjnej rozprawy, ewentualnie z wyłączeniem jawności. Ustawodawca bowiem zamierzał szczególnej reglamentacji poddać dostęp do informacji podlegających ochronie ze względu na dane osobowe, prawo do prywatności oraz inne niż państwowe, służbowe, skarbowe i statystyczne tajemnice, które mogą być dostatecznie chronione jedynie na skutek procesu sądowego przed sądem powszechnym.

Mając na uwadze powyższe przyjdzie wskazać, że analiza zaskarżonej decyzji wskazuje na to, że w sprawie podstawą odmowy udzielenia informacji publicznej stanowiła ochrona danych osobowych wynikająca z ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.). Odmowa nastąpiła zatem ze względu na przedmiot ochrony wymieniony w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Natomiast zaprezentowana przez Rektora argumentacja odnosząca się do ograniczenia jawności żądanej informacji (tj. akt postępowania dyscyplinarnego, w tym orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem) nie wskazywała ze względu na jakie inne kategorie tajemnic prawnie chronionych nie została ona udostępniona. Wobec powyższego należało przyjąć, że właściwy rzeczowo w sprawie udzielenia informacji jest sąd powszechny. Oznacza to, że w sprawie wyłączona jest właściwość sądów administracyjnych na podstawie art. 22 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle tegoż przepisu wystarczy bowiem aby podmiot dysponujący taką informacją powołał się na wymieniony w przepisie art. 22 tej ustawy przedmiot ochrony, aby wyłączyć możliwość kontroli przez sąd administracyjny (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 600/04, LEX 1606607). Wyklucza to kognicję sądu administracyjnego, a zatem uzasadnia odrzucenie skargi na tę decyzję. Kontrola zasadności zaskarżonej decyzji jest w niniejszym postępowaniu wyłączona z tej właśnie przyczyny. Strona może w tej sytuacji wystąpić do właściwego sądu powszechnego z powództwem o udostępnienie żądanej informacji.

Natomiast niezgodne z treścią przepisu art. 22 ust. 1 i 3 cyt. ustawy pouczenie strony zawarte w zaskarżonej decyzji o prawie wniesienia skargi na tę decyzję do wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie ma wpływu na jego zastosowanie.

Biorąc pod uwagę opisane wyżej okoliczności faktyczne oraz powołane przepisy, skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia. Na koniec trzeba nadmienić, że w takiej sytuacji przepis art. 200 tej ustawy nie przewiduje zwrotu kosztów postępowania od organu