Pierwotny termin został zmieniony z 27 stycznia 2012 na 3 lutego 2012 r. 

29 grudnia 2011 weszła w życie nowelizacja ustawy o dostępie do informacji publicznej. Od tego dnia obowiązują w Polsce nowe zasady ponownego wykorzystywania informacji publicznej oraz nowe ograniczenia w dostępie do informacji. Zmieni się też forma kontroli sądowej w przypadkach nieudostępniania informacji publicznych.

W listopadzie 2011 roku SLLGO otrzymało pierwszą odpowiedź na swój wniosek do Pani Rzecznik Praw Obywatelskich w sprawie rozważenia możliwości skierowania nowelizacji ustawy o dostępie do informacji publicznej do Trybunału Konstytucyjnego. 

Komisja Europejska ogłosiła 12 grudnia 2011 r., że planuje zmiany w dyrektywie o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego.

Pozarządowe Centrum Dostępu do Informacji Publicznej było patronem medialnym XI Forum administratorów, koordynatorów i redaktorów Biuletynu Informacji Publicznej. Spotkanie odbyło się w Warszawie 22 listopada 2011 roku w Warszawie. Odbyło się pod hasłem „Rewolucji w przepisach o dostępie do informacji publicznej i funkcjonowaniu BIP”.

W odpowiedzi na ogłoszenie przez MSWiA projektu rozporządzenia o ponownym wykorzystywaniu informacji publicznej,  9 listopada 2011 roku Stowarzyszenie Liderów Lokalnych Grup Obywatelskich złożyło swoje uwagi.

Na stronach BIP MSWiA ukazał się projekt rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wzoru wniosku o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej wraz z zaproszeniem do jego konsultacji.

Z treści wyroku wynika, że Polska zapomniała poinformować, że przyjęła nowe przepisy we wrześniu 2011 r.

25 października 2011 roku złożyliśmy pismo do Rzecznika Praw Obywatelskich, profesor Ireny Lipowicz, w sprawie skierowania do Trybunału Konstytucyjnego niektórych przepisów nowelizacji ustawy od dostępie do informacji publicznej. 

28 września 2011 roku nowelizacja ustawy o dostępie do informacji publicznej ukazała się w Dzienniku Ustaw. Piękna ironia, prawda? W Międzynarodowym Dniu Prawa do Informacji – kiedy wszystkie kraje świętują – Polska publikuje ustawę, w której wprost ogranicza się prawo do informacji. Tego samego dnia ukazał się ranking prawodawstwa poszczególnych krajów – oceniania była polska ustawa w starej wersji i wylądowaliśmy raczej nisko. Ciekawe jak poszłoby nam teraz.    

W Międzynarodowym Dniu Prawa do Informacji zachęcamy Państwa do włączenia się do akcji korzystania z tego prawa. Przedstawiamy trzy prawdziwe historie. Ich bohaterowie wnioskowali o informację, która była im potrzebna do realizacji potrzeb dnia codziennego lub planowania przyszłości. Nie dostali jej, choć im się należała. Pokażmy instytucjom, że je obserwujemy i wyślijmy swoje wnioski. Wzmocnimy w ten sposób prawa nas wszystkich.

Sprawa nowelizacji ustawy o dostępie do informacji publicznej pobudziła inicjatywę obywateli, którzy ruszyli w obronie swoich praw. Jedni podpisali się pod apelem zbiorowym do Prezydenta, inni przygotowali własne. Po podpisie - który sygnalizuje, że chyba politycy nie zauważyli wielkiej żółtej kartki którą machali obywatele –  pojawił się wysyp nowych inicjatyw. Część z nich ma charakter rozliczeniowy – w internecie rozpowszechniane są akcje na rzecz świadomego głosowania i demotywatory dotyczące polityków, którzy głosowali lub są związani z "poprawką Rockiego". Pojawił się też szereg nowych pomysłów dotyczących tego co robić po poprawce.   

Spis 336 organizacji społecznych, obywatelek i obywateli którzy napisali do Prezydenta RP w sprawie zawetowania nowelizacji ustawy o dostępie do informacji publicznej lub skierowania jej do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli prewencyjnej. Spis nie jest pełny, ponieważ nie wszystkie apele trafiły do wiadomości skrzynki apel@sllgo.pl. Prezydent podpisał nowelizację 24 września 2011 nie odnosząc się do apelu.

Żal, zawód i poczucie bezsilności. Prezydent RP otrzymał ponad 300 listów z prośbą o skierowanie nowelizacji ustawy o dostępie do informacji publicznej do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli prewencyjnej (czyli przed podpisaniem) lub o jej zawetowanie. Z wcześniejszych wyroków Trybunału Konstytucyjnego wiadomo, że przyjęcie przez Senat przepisu odrzuconego wcześniej przez Sejm jest niekonstytucyjne. Prezydent zdecydował jednak o podpisaniu ustawy. Skieruje ją do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli następczej. Czyli istnieje szansa, że złe prawo będzie obowiązywało nawet przez kilka lat.     

Najpierw rząd długo pracował nad nowelizacją ustawy o dostępie do informacji publicznej, żeby następnie przekazać ją w ostatniej chwili Sejmowi, dorzucając jeszcze kilka groźnych dla obywateli, a wygodnych dla rządzących artykułów. Dzięki temu groziło nam utajnienie wielu informacji dotyczących gospodarowania majątkiem publicznym. Najpierw udało się to zwalczyć w Sejmie, ale niestety wróciło w Senacie. Odbyło się to prawdopodobnie niezgodnie z procedurą. Czy chcemy aby tak wyglądało tworzenie prawa w Polsce? Jeśli nie – powiedzmy to wyraźnie, wysyłając apel do Prezydenta RP 

20 września 2011 roku, o godzinie 16.15, 37 organizacji pozarządowych i 4 obywateli złożyło apel do Prezydenta RP o niepodpisywanie nowelizacji ustawy o dostępie do informacji publicznej lub skierowanie jej do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli prewencyjnej.

Zgodnie z naszą wcześniejszą obietnicą przedstawiamy Prezydentowi RP argumenty za niepodpisywaniem ustawy wraz z opiniami ekspertów w dziedzinie prawa do informacji (dr Michał Bernaczyk) i w dziedzinie ochrony informacji niejawnych (dr Tomasz Szewc). Jednocześnie nadal zachęcamy wszystkich do podpisywania listu zbiorowego, który wzywa Prezydenta RP do weta lub skierowania ustawy do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli prewencyjnej. Niech Prezydent ma możliwość spokojnego zastanowienia się nad tym jak chce bronić praw obywatelskich. Już teraz wpływowi politycy próbują zrobić z obywateli nic nie rozumiejących ignorantów, którzy ulegli zbiorowej histerii. Wmawiają nam, że działamy przeciw dobru publicznemu, podczas gdy oni – politycy – jak najbardziej na jego rzecz. Czasem ukrywają się pod tytułami profesorskimi, ale jak się okazuje przynależność do partii i gorący okres wyborczy potrafią poważnie nadwyrężyć zasady, którym zapewne hołdowali wcześniej – skoro osiągnęli tak wysoką pozycję w świecie akademickim. Teraz czas na niezależnych akademików. Wysyłając list zachęćmy Pana Prezydenta do wnikliwego rozpatrzenia ich opinii i dajmy Mu zdecydować jak jest najlepiej dla dobra publicznego. I trzymajmy mocno kciuki! 

Od poniedziałku, 19 września 2011 roku, pojawiło się wiele wersji listów i apeli do Prezydenta RP. W tym miejscu przytaczamy wszystkie te, które udało nam się zauważać bądź otrzymaliśmy o nich informację. Oczekiwania są bardzo różne, ale to co jest ważne to fakt masowego zaangażowania wielu osób. Nie tylko osób znanych z obrony demokratycznych wartości - dawnych opozycjonistów z czasów PRL, ale też "każdego". Każdemu z nas należy się informacja publiczna. To prawo człowieka. I dlatego to, że ludzie i organizacje go bronią jest najważniejszym osiągnięciem tego co się dzieje.

Organizacje pozarządowe i obywatele apelują do Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Pana Bronisława Komorowskiego o niepodpisywanie ustawy o dostępie do informacji publicznej lub o skierownie jej do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli prewencyjnej. 

Kopiujemy oświadczenie Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Oryginalny plik w załączeniu.